BINTEO ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η απόδειξη ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ πολίτες και συνδικαλιστές με τα έξυπνα γυαλιά Ray-Ban Meta

Έντονες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προκάλεσε η εμφάνιση του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, με «έξυπνα» γυαλιά κατά την επίσκεψή του στη Λήμνο. Οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες εξέφρασαν ανησυχίες για το ενδεχόμενο κρυφής καταγραφής ήχου και εικόνας, καθώς ο σκελετός των γυαλιών διαθέτει ενσωματωμένη κάμερα υπερυψηλής ανάλυσης και μικρόφωνο.

Ο ίδιος ο Υπουργός, με ανάρτησή του στο X, επιχείρησε να απαντήσει στις αντιδράσεις με ένα κείμενο διφορούμενο, γεμάτο ρητορικά σχήματα που παραπέμπουν σε προσπάθεια προκατάληψης της συζήτησης προς όφελός του. Αντί να απαντήσει με σαφήνεια στο απλό ερώτημα — «κατέγραψες πολίτες εν αγνοία τους, ναι ή όχι;» — επέλεξε να μιλήσει σαν διαφημιστής ή εμπορικός αντιπρόσωπος για την τιμή των γυαλιών, για το μέλλον της τεχνολογίας, για την υποκρισία των πολιτικών του αντιπάλων. Όταν κάποιος που κατέχει δημόσιο αξίωμα απαντά με αντιπερισπασμό σε ένα τόσο συγκεκριμένο ερώτημα, αυτό δεν είναι λεπτομέρεια ύφους· είναι κάτι που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις πράξεις του Υπουργού.  

Ευτυχώς, οι παράνομες πράξεις του έχουν καταγραφεί σε ντοκουμέντα που έχει αναρτήσει ο ίδιος στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook. Εκεί υπάρχει βίντεο που δείχνει τον Υπουργό που προσέρχεται να συνομιλήσει με διαμαρτυρόμενους πολίτες και συνδικαλιστές στη Λήμνο, φορώντας τα «έξυπνα γυαλιά». Τα οποία, όταν ο χρήστης τους βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τους συνομιλητές του δεν καταγράφουν γενικά πλάνα. Αναγκαστικά καταγράφουν πρόσωπα σε κοντινό πλάνο, με υψηλή ανάλυση εικόνας και ήχο.

Στο οπτικοακουστικό υλικό που καταγράφηκε από τρίτες, φανερές κάμερες ιδιωτών και δημοσιογράφων, το εξωτερικό λευκό λαμπάκι LED (Capture LED) των γυαλιών του Υπουργού αναβοσβήνει ολοφάνερα κατά τη διάρκεια της συνομιλίας του με τους συνδικαλιστές και τους πολίτες που διαδηλώνουν ειρηνικά.

🚨 ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η απόδειξη ότι ο @AdonisGeorgiadi ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ πολίτες με τα έξυπνα γυαλιά Ray-Ban Meta. Οι ισχυρισμοί για απλή χρήση Bluetooth καταρρίπτονται. Δείτε το βίντεο 👇#Άδωνις #Γεωργιάδης #RayBanMeta #GDPR #ντοκουμέντο #Λήμνος #Ελλάδα pic.twitter.com/qbLdW0J43R

— New Neuromancer (@newneuromancer) July 31, 2026

Τι σημαίνει αυτό; Σύμφωνα με τις επίσημες τεχνικές προδιαγραφές του κατασκευαστή, το εν λόγω LED αναβοσβήνει αποκλειστικά και μόνο όταν η συσκευή βρίσκεται σε κατάσταση ενεργής καταγραφής βίντεο και ήχου. Άρα ο Υπουργός κατέγραφε κρυφά πολίτες και συνδικαλιστές.

Γιατί κρυφά; Διότι το μικρό λαμπάκι LED στην άκρη του σκελετού δεν αρκεί για να μεταφέρει το μήνυμα στον τεχνολογικά αδαή ή τον ανυποψίαστο ότι καταγράφεται, ούτε αποτελεί απόδειξη συναίνεσης. Σύμφωνα με τον Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων του Αμβούργου (HmbBfDI), Thomas Fuchs, η απαρατήρητη βιντεοσκόπηση σε δημόσιους χώρους παραβιάζει τη νομοθεσία περί προστασίας δεδομένων, ειδικά όταν γίνεται με συσκευές μεταμφιεσμένες σε αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα συγκεκριμένα γυαλιά δεν είναι τίποτα άλλο από κρυφές κάμερες. Για αυτό άλλωστε η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Δικτύων (Bundesnetzagentur) εξετάζει το ενδεχόμενο απαγόρευσης της πώλησης των συγκεκριμένων γυαλιών στη Γερμανία.

Άραγε ποια είναι η θέση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) της Ελλάδας για τις πράξεις του Υπουργού, όπως αποτυπώνονται στο βίντεο ντοκουμέντο;

(κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Το ζήτημα που προέκυψε είναι πολύ σοβαρό. Διότι, όταν ο πολίτης βιντεοσκοπεί την εξουσία έχουμε δημοκρατία, όμως όταν η εξουσία βιντεοσκοπεί τον πολίτη τότε έχουμε ή οδηγούμαστε σε δυστοπικό οργουελικού τύπου ολοκληρωτισμό. Η κάμερα στα χέρια του πολίτη είναι εργαλείο λογοδοσίας της εξουσίας. Η κάμερα στο κεφάλι του εκπροσώπου της εξουσίας, στραμμένη προς τον πολίτη που διαμαρτύρεται, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι εργαλείο καταστολής και βίας μέσω καταγραφής, ταυτοποίησης και —γιατί όχι— εκφοβισμού όσων τολμούν να υψώσουν φωνή.

Συνεπώς, η επαγρύπνηση των πολιτών απέναντι σε τέτοιες κανονικοποιήσεις του «Μεγάλου Αδελφού» δεν είναι υπερβολή — είναι η ίδια η άμυνα της δημοκρατίας.

Πλέον η μόνη θεσμικά ορθή απάντηση είναι η πλήρης διερεύνηση των πραγματικών περιστατικών και η παροχή σαφών απαντήσεων προς όσους ζητούν εξηγήσεις.

Ο εν λόγω Υπουργός, κάνοντας χρήση αντίστροφης λογικής,  έχει προαναγγείλει τη χρήση των γυαλιών για συστηματική καταγραφή πολιτών, σε μελλοντικές συναντήσεις, παρουσιάζοντας της ως «μέσο προστασίας για να υπάρχει καταγραφή αν κάποιος ξεπεράσει τα όρια». Αυτή η φράση συνιστά ευθεία παραδοχή ότι η συσκευή χρησιμοποιείται ως προληπτικός μηχανισμός συλλογής αποδεικτικού υλικού επιτήρησης. 

Για το λόγο αυτό η ΑΠΔΠΧ πρέπει να διερευνήσει τάχιστα:

• αν πραγματοποιήθηκε καταγραφή εικόνας ή ήχου μέσω των συγκεκριμένων γυαλιών κατά τη διάρκεια της συνάντησης με πολίτες και συνδικαλιστές,
• αν η πράξη του αξιωματούχου της κυβέρνησης συνιστά παράνομη επιτήρηση συνδικαλιστικής δράσης και ψυχολογικής πίεσης
• ποια ήταν η νομική βάση της ενδεχόμενης επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων,
• αν τηρήθηκαν οι απαιτήσεις του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR) και της ελληνικής νομοθεσίας,
• αν υφίσταται αποθηκευμένο υλικό, πού βρίσκεται και αν έχει διαβιβαστεί σε τρίτους,
• καθώς και αν απαιτείται η επιβολή των προβλεπόμενων διοικητικών μέτρων ή κυρώσεων.

Παράλληλα, κάθε αρμόδιο κοινοβουλευτικό και ελεγκτικό όργανο οφείλει να εξετάσει αν η συγκεκριμένη συμπεριφορά του Υπουργού συνάδει με τις αυξημένες υποχρεώσεις διαφάνειας, λογοδοσίας και σεβασμού των δικαιωμάτων των πολιτών που δεσμεύουν τα μέλη της κυβέρνησης.

200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου

Σήμερα, Κυριακή των Βαΐων του 2026, συμπληρώνονται 200 χρόνια από την Έξοδο των ελεύθερων πολιορκημένων Μεσολογγιτών, οι οποίοι επί περίπου έναν χρόνο ήταν περικυκλωμένοι από τις οθωμανικές δυνάμεις: Τούρκους, Τουρκαλβανούς και Αιγύπτιους του Ιμπραήμ.

Με το παλαιό (Ιουλιανό) ημερολόγιο, την Πέμπτη 8 Απριλίου του 1826, στο συμβούλιο των οπλαρχηγών και των προκρίτων λαμβάνεται ομοφώνως η απόφαση για τη μεγάλη Έξοδο και συντάσσεται η περίφημη "Απόφαση της Εξόδου":

Εν ονόματι της Αγίας Τριάδος

Βλέποντες τον εαυτόν μας, το στράτευμα και τους πολίτας εν γένει μικρούς και μεγάλους παρ΄ ελπίδαν υστερημένους από όλα τα κατεπείγοντα αναγκαία της ζωής πρό 40 ημέρας και ότι εκπληρώσαμεν τά χρέη μας ως πιστοί στρατιώται της πατρίδος εις την στενήν πολιορκίαν ταύτην και ότι, εάν μίαν ημέραν υπομείνωμεν περισσότερον, θέλομεν αποθάνει όρθιοι εις τούς δρόμους όλοι.

Θεωρούντες εκ του άλλου ότι μας εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας καί προμηθείας, τόσον από την θάλασσαν καθώς και από την ξηράν ώστε να δυνηθώμεν να βαστάξωμεν, ενώ ευρισκόμεθα νικηταί του εχθρού, αποφασίσαμεν ομοφώνως: 

Η έξοδός μας να γίνη βράδυ εις τας δύο ώρας της νυκτός 10 Απριλίου, ημέρα Σάββατον καί ξημερώνοντας των Βαΐων, κατά το εξής σχέδιον, ή έλθη ή δεν έλθη βοήθεια [...]

ΠΟΛΕΜΟΣ

"Ο πόλεμος είναι χυδαίος, είναι μια τεράστια χυδαιότητα" (La guerra è volgare, è una volgarità immensa), φώναξε ο Ρομπέρτο Μπενίνι, στις 21 Δεκεμβρίου του 2025, στο Ιταλικό κανάλι NOVE και στην εκπομπή "Che Tempo Che Fa" με τον Φάμπιο Φάτζιο. Σήμερα, Μάρτιος του 2026, με τις φλόγες στο Ιράν να τον επιβεβαιώνουν, εκείνη η κραυγή του γίνεται viral στο Διαδίκτυο και η χυδαιότητα του πολέμου, ποίημα. Μια κραυγή μέσα στην κραυγή...

        ΠΟΛΕΜΟΣ

Το χώμα στο παρτέρι

ο χυδαίος κηπουρός ποτίζει

με τη φαρμακερή σιωπή

του φόβου των χυδαίων.

-----

Τώρα αγκάθια θα φυτρώσουν·

χωρίς ανθούς, χωρίς φύλλα

πάνω στο δύσοσμο κορμό

της κακίας και του μίσους.

-----

Με ρίζες ψεύτικες, βαθιά θαμμένες,

που τρέφονται με λίπασμα πτωμάτων:

των συνεργών και των αθώων·

διχασμένων νικητών και νικημένων.

-----

Δάκρυα και οδυρμός·

το μοιρολόι το φρικτό,

τ' ανάθεμα των μανάδων

θα γίνει ξανά Ιστορία.

(Νευρομάντης, Μάρτιος 2026) 

Με πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι σε εξαγόρασαν... Πολυτεχνείο, ζεις;

Στο άγαλμα της Ελευθερίας

που φωτίζει τον κόσμο

Λευτεριά, Λευτεριά, σχίζει, δαγκάνει
τους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου,
χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου.
Πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι,
λογαριάζουν πόσα δολάρια κάνει
σήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου.

Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ' αγοράσουν
έμποροι και κονσόρτσια κι εβραίοι.
Είναι πολλά του αιώνος μας τα χρέη,
πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν
οι γενεές, όταν σε παρομοιάσουν
με το πορτρέτο του Dorian Gray.

Λευτεριά, Λευτεριά, σε νοσταλγούνε,
μακρινά δάση, ρημαγμένοι κήποι,
όσοι άνθρωποι προσδέχονται τη λύπη
σαν έπαθλο του αγώνος, και μοχθούνε,
και τη ζωή τους εξακολουθούνε,
νεκροί που η καθιέρωσις τους λείπει.

(Κ. Γ. Καρυωτάκης - 1927)

Ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ - μια εικόνα αντί για χίλιες λέξεις...

 

Χιόνι τον Αύγουστο

 

Στην εκκλησιά την έρημη, τη χιλιογκρεμισμένη 

Της Παναγιάς, τον Αύγουστο, μια μέρα χιονισμένη

Ήρθα τον πόνο μου να πω, να με παρηγορήσεις

Πόνος αβάσταχτος, μουγκός, πάγωσε την ψυχή μου

Και απ’ το κακό δεν γλύτωσε ούτε η λογική μου

Μαρία μου! Παρθένα μου! Μητέρα και αδελφή μου!

Είδα επάνω στο σταυρό το γιο σου σκοτωμένο

Τον είδα και μέσα στο Φως, γερό και αναστημένο

Ο πόνος μου ξεχάστηκε. Ήρθα στα συγκαλά μου

Είδα την εκκλησιά γερή, κόσμο γύρω γεμάτη

Είδα στον ουρανό ψηλά τον ήλιο να αστράφτει

Ένιωσα αγάπη και στοργή… το θάμα της ημέρας

(Νευρομάντης, Αύγουστος 2025)

Τι κρύβεται πίσω από την ερώτηση προς την τεχνητή νοημοσύνη της Λαρισαίας γιαγιάς Θάλειας και τι απάντησε η AI;

Η Λαρισαία γιαγιά Θάλεια μαθαίνει από την εγγονή της για αυτόν τον «διάολο»: την AI (δηλ. την Τεχνική Νοημοσύνη) που τα ξέρει όλα. «Άνθρωπος είναι;», ρωτάει την εγγονή της. «Όχι, ρομπότ, αλλά σκέφτεται σαν άνθρωπος» της απαντάει, γεμάτη ενθουσιασμό για το τεχνολογικό θαύμα, η εγγονή και συνεχίζει: «τι θα ήθελες να το ρωτήσεις;». «Πόσα χρόνια θα ζήσω;» αποκρίνεται η γιαγιά και η αφοπλιστική της ερώτηση φαίνεται να προσγειώνει τη νεαρή εγγονή στη σοβαρότητα της αγωνίας του θανάτου.

Η εγγονή, όπως είναι φυσικό, πιθανότατα περίμενε μια ερώτηση άλλη. Σας αυτές τις πρακτικές ή χρηστικές ερωτήσεις που απασχολούν τις περισσότερες συνομήλικές της. Όμως η γιαγιά δεν ήθελε να μάθει από την AI για το ποιο επάγγελμα να ακολουθήσει, ή για συμβουλές αυτοβελτίωσης, ούτε για το πώς θα βρει τον κατάλληλο σύντροφο, ή αν αξίζει να συνεχίσει μια σχέση, ούτε για συμβουλές υγείας ρώτησε η γιαγιά, ούτε ποια είναι η κατάλληλη στιγμή για να σκεφτεί την εγκυμοσύνη, ούτε που να ταξιδέψει αυτό το καλοκαίρι, ούτε πιο βιβλίο να διαβάσει, ούτε καν πως να εξισορροπήσει τη δουλειά με την προσωπική ζωή, ή πως να βελτιώσει τα οικονομικά της.

Η γιαγιά ξάφνιασε τη νεότητα με τη βαθιά ανθρώπινη ανησυχία της για τη θνητότητα και το πεπερασμένο της ζωής. Μπορεί «γιαβρί μ'» τούτος ο «διάολος», που τα ξέρει όλα, να απαντήσει «πότε θα πεθάνω». Η απρόσμενη ερώτηση δείχνει και τη διαφορετική οπτική της ζωής που έχει ο άνθρωπος στα νιάτα του σε σχέση με τα γερατειά του, όπου ο απολογισμός της ζωής που συμπιέζεται τον οδηγεί στο μέγιστο υπαρξιακό ερώτημα που δεν μπορεί να απαντήσει η ΑΙ. Έτσι ο ενθουσιασμός για τις τεράστιες γνώσεις των AI και η νεανική αισιοδοξία της εγγονής βρίσκουν τα όρια τους στη σοβαρή υπαρξιακή αγωνία της γιαγιάς που θέλει μια απάντηση στο βαθύτερο ανθρώπινο ερώτημα που σχετίζεται με το πρόβλημα του θανάτου.

Η AI θα προσφέρουν πληροφορίες, θα λύσουν προβλήματα, θα προτείνουν λύσεις, αλλά δεν θα μπορέσουν να δώσουν νόημα ή παρηγοριά στην ανθρώπινη αγωνία για το τέλος της ζωής. Η ερώτηση της γιαγιάς δεν είναι τυχαία, ούτε μόνο υπαρξιακή. Αλλά και προσωπική, καθώς αναγκάζει την εγγονή να σκεφτεί τη σχέση της μαζί της και την αναπόφευκτη απώλεια που θα έρθει. Το ξάφνιασμα της εγγονής και η απροθυμία της να θέσει την ερώτηση της γιαγιάς στην AI δείχνει ότι δεν είναι συναισθηματικά έτοιμη να αντιμετωπίσει το θέμα της απώλειας της γιαγιάς. Έτσι το ερώτημα αναδεικνύει την ποιότητα που βρίσκεται στη στιγμή που μοιράζονται η γιαγιά και η εγγονή. Αυτές οι κοινές στιγμές δίνουν νόημα στη ζωή που αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε τεχνολογική απάντηση.

Διαδήλωση για τα Τέμπη -- θυμάμαι και λυπάμαι

-- Αγκαλιά του χρόνου -- 

Στις ράγες γράψαν Ελλάς

Εκείνη ρώταγε: Που πας; 

Μα δεν βλέπεις τις σκουριές;

Κάτω απ’ τις ρόδες τις στραβές;

--

Μάνα δεν έχω επιλογή

Πάω ταξίδι σ’ άλλη γη

Μες τη βαλίτσα έβαλα

Τα όνειρα που μετέβαλα

--

Το τρένο αυτό το βιαστικό 

Έχει κακό προορισμό 

Πάρε το τρένο του «μετά»

Που ο χρόνος του δεν σταματά

--

Πνίγομαι, μάνα, δεν μπορώ

Θέλω οξυγόνο για να ζω

Πάω ταξίδι σε άλλη γη

Τώρα είναι η καλύτερη στιγμή

--

Σπλάχνο μου σε γλυκοφιλώ

Ελπίζω να σε ξαναδώ

Σε τρένο όμως να μη μπεις

Καλό ταξίδι επιστροφής…

(Νευρομάντης  - 27/2/2025)

ΑΣΕΠ 8Κ/2024 bordello: Η κυβέρνηση δεν είναι διαθέσιμη

 (κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Αίσχος! Η κοροϊδία δεν έχει τέλος σε τούτη τη δύσμοιρη τη χώρα!

Πρόσφατα ο ΑΣΕΠ ανακοίνωσε παράταση της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων για την προκήρυξη 8Κ/2024, δήθεν για να διευκολύνει  τους υποψηφίους. Μια προκήρυξη που αφορά 2.217 θέσεις μόνιμου προσωπικού και προσωπικού με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Σταγόνα στον ωκεανό της ανεργίας και της εργασιακής ανασφάλειας που μαστίζει τη χώρα. Παρόλα αυτά, τέτοιες προκηρύξεις δημιουργούν μεγάλες προσδοκίες στους πολίτες που ελπίζουν σε εργασιακή αποκατάσταση. Παρόλο που οι περισσότεροι από τους υποψηφίους πιστεύουν ότι οι προκηρύξεις είναι για το θεαθήναι, δηλ. οι θέσεις έχουν ήδη καλυφθεί από τους κομματικούς ημέτερους που μπαίνουν από τα "παράθυρα".

Τι έγινε σήμερα, Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2025, την τελευταία ημέρα της παράτασης; Μα φυσικά το ηλεκτρονικό σύστημα κατέρρευσε! Η σελίδα του ΑΣΕΠ "έπεσε" περίπου στις 11:00πμ, εμφανίζοντας το μήνυμα "Server unavailable"! Οι υποψήφιοι, στην προσπάθειά τους να υποβάλουν την αίτηση, βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα σύστημα που δεν λειτουργούσε. Ενώ, όταν αποκατέστησαν τη βλάβη, το σύστημα "σερνόταν" - ήταν πάναργο! Είναι σίγουρο ότι οι "ειδικοί" του κράτους για άλλη μια φορά θα μεταβιβάσουν την ευθύνη στους πολίτες που προσήλθαν κατά χιλιάδες την τελευταία στιγμή.

(κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Πρόκειται για εμπαιγμό όχι άνευ προηγουμένου, διότι ο εμπαιγμός σε τούτη τη χώρα έχει πολλά προηγούμενα και θα έχει και πολλά επόμενα. Οι ανεύθυνοι του ΑΣΕΠ, αντί να διασφαλίσουν τη συνεχή και ομαλή λειτουργία του συστήματος, επέδειξαν τη γνωστή αδιαφορία, αφήνοντας τους πολίτες στη βάσανο της αβεβαιότητας. Κατόπιν, προφανώς μετά από έντονες διαμαρτυρίες, έπραξαν το αυτονόητο δίνοντας νέα παράταση μέχρι την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2025 στις 14:00.   

Και δεν είναι μόνο ο ΑΣΕΠ που δυσλειτουργεί. Οι ταλαιπωρίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες, περιμένοντας στις ψηφιακές ουρές του Ψηφιακού Κράτους που ψηφιοποίησε τη γραφειοκρατία του δεν είναι τυχαίες· δεν οφείλονται σε τεχνικές αστοχίες, αλλά είναι αποτέλεσμα συνειδητών πράξεων περιφρόνησης προς τους πολίτες. Είναι συμπτώματα μιας βαθύτερης παθογένειας στην κρατική οργάνωση και λειτουργία.

Ας εμπεδωθεί από όλους: Όταν οποιαδήποτε κρατική υπηρεσία δεν μπορεί να διασφαλίσει την ομαλή λειτουργία των ηλεκτρονικών της συστημάτων, οι πολίτες αισθάνονται ότι η κυβέρνηση στο σύνολό της αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στις ανάγκες τους. Κάθε τεχνική αδυναμία μεταφράζεται σε πολιτική αδυναμία διακυβέρνησης. Οι πολίτες μεταφράζουν, ή πρέπει να μεταφράζουν, το μήνυμα: "Server unavailable", ως "Government unavailable" (Η κυβέρνηση δεν είναι διαθέσιμη)!

Νετανιάχου: Απολογία πριν το έγκλημα;

 

Τη Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2024, με βιντεοσκοπημένο διάγγελμα, ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου απευθύνθηκε άμεσα στους πολίτες του Ιράν, διαβάζοντας ένα κείμενο στην αγγλική γλώσσα, μέρος του οποίου παραθέτω στο τέλος.

Το διάγγελμα έρχεται σε μια περίοδο αυξανόμενης έντασης στη Μέση Ανατολή, με το Ισραήλ να εντείνει τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις κατά ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν, όπως λένε οι Ισραηλινοί που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ.

Το κείμενο του διαγγέλματος του Νετανιάχου, με λίγες προσαρμογές, θα είναι απαραίτητο σε κάθε επίδοξο σφαγέα που θα θελήσει να επικαλεστεί μια χρήσιμη πρόφαση για να επιτεθεί σε κάποιον κατασκευασμένο εχθρό. Η δομή του δεν διαφέρει πολύ από ανάλογα κείμενα που εκφώνησαν και άλλοι στο πρόσφατο παρελθόν, όπως: ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι. Αποτελεί εξαίσιο παράδειγμα της ρητορικής της κατάχρησης. Ο καταχραστής της εξουσίας, έχοντας επίγνωση της κατάχρησης, επιχειρεί με προσχήματα να νομιμοποιήσει την προμελετημένη ενέργειά του. «Προφάσεως δείται μόνον η πονηρία», κατά τον Αριστοτέλη, που επισημαίνει την τάση του ανθρώπου να επιδιώκει την αυτοδικαίωση για τις άδικες πράξεις του μέσω πονηρών δικαιολογιών. Όποιος καταχράται προσπαθεί πάνω απ’ όλα να δικαιωθεί, αναζητώντας μια casus belli, ήταν η παρατήρηση του Ουμπέρτο Έκο σε μια διάλεξη που δόθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, στις 20 Μαΐου 2004 για τον κύκλο: «Η δύναμη των λέξεων».

Η ανακοίνωση ήταν μια απολογία πριν το έγκλημα. Ο Νετανιάχου πρώτος προανήγγειλε ότι το Ισραήλ θα επιτεθεί στο Ιράν, καλύπτοντας τις επιθετικές του προθέσεις πίσω από μηνύματα προσποιητής αλληλεγγύης και υποστήριξης προς τον ιρανικό λαό που τον κάλεσε με τεχνάσματα captatio benevolantiae* να εναντιωθεί στην θεοκρατική ηγεσία της χώρας. Παρουσίασε το Ισραήλ ως σύμμαχο και απελευθερωτή των Ιρανών που θα εναντιωθούν στο καθεστώς, με στόχο να διχάσει και να αποσπάσει τη συναίνεση από εκείνους που τελικά θα υποστούν την κατάχρηση της δύναμης των όπλων. Θα δεχόταν, άραγε, ο Νετανιάχου έναν αυτόκλητο εξωτερικό απελευθερωτή για το λαό του Ισραήλ που διαδηλώνει ενάντια στη δική του καθεστωτική κυβέρνηση; Μια κυβέρνηση εθνικιστική, η οποία κάθε μέρα βυθίζει την περιοχή βαθύτερα στο σκοτάδι και βαθύτερα στον πόλεμο.

Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι του Ισραήλ οφείλουν να αναγνωρίσουν μία αλήθεια: Ότι το φιλάργυρο τραπέζι της «ειρήνης», που υπόσχεται ο Νετανιάχου, θα είναι στρωμένο με τα δικά τους πτώματα, αν συνεχίσουν να κάνουν τα «στραβά μάτια» στα νέα Ολοκαυτώματα: Τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράττουν οι κακοήθεις ισραηλινοί εθνικιστές σε συνεργασία με τις ΗΠΑ.