Εκτός από τους συνετούς – τους ψυχικά και νοητικά συγκροτημένους, στη συγγραφή κειμένων (ακόμα και ολόκληρων βιβλίων) δύναται να επιδοθούν και άνθρωποι που το σωματικό τους έρμα είναι αντιστρόφως ανάλογο των ηθικών αρχών.
Που μπορεί να είναι νοητικά ανερμάτιστοι και ψυχικά διαταραγμένοι, δεδομένου ότι οι ψυχοθεραπευτές συστήνουν το γράψιμο ως μια αποτελεσματική μέθοδο ψυχοθεραπείας.
Αρκετές από τις ψυχικές διαταραχές που επηρεάζουν δυσμενώς την ανθρώπινη συμπεριφορά οφείλονται σε αγχογώνους παράγοντες του περιβάλλοντος.
Για παράδειγμα:
Για παράδειγμα:
- Το άγχος για την αποδεδειγμένη αποτυχία και επαγγελματική ανεπάρκεια.
- Τα διάφορα συμπλέγματα, λόγο χαμηλής αυτοεκτίμησης – αυτοσεβασμού.
- Η άρνηση της πραγματικότητας που υπαγορεύει η Ιστορία και η κοινωνία.
- Η «γιαουρτοφοβία», η «μπουγελοφοβία», η «ντοματοφοβία», η «γιουχοφοβία», η «αυγομελατοφοβία», «καρπαζιφοβία» (σημ.: φόβος της καρπαζιάς) μπορεί να οδηγήσουν κάποιο άτομο (ειδικά πολιτικό ή δημοσιογράφο) σε βαριάς μορφής «ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ-ϊκό ιδεασμό» και «τσιπροφοβία». Όπου ο ασθενής φαντασιώνεται ότι καταδιώκεται και απειλείται –οπουδήποτε– από οπαδούς ενός και μόνο συγκεκριμένου αντιπάλου κόμματος.
Ίσως το παραπάνω σκεπτικό να απαντάει στο ερώτημα: γιατί αποφάσισε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης να συγγράψει βιβλίο με αφορμή τη φράση που ξεστόμισε μέσα στη Βουλή: «Τα φάγαμε όλοι μαζί», που είναι ευρύτερα γνωστή ως: «Μαζί τα φάγαμε».
