Η Παναγιά η Σουμελά επέστρεψε!

Σήμερα, Δεκαπενταύγουστος του 2010, μετά από 88 χρόνια: «Λαλούν τα σήμαντρα, λαλούν και τα καμπάνας»… «Τριανταπέντε σήμαντρα και δεκαχτώ καμπάνας» λαλούν! Η Παναγιά η «Πρόσφυγας» επέστρεψε! Επέστρεψε η Σουμελιώτισσα στο σπίτι της την Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Παναγιάς Σουμελάς στο όρος Μελά της Τραπεζούντας, το σύμβολο επί 16 αιώνες του Ελληνισμού του Πόντου.

(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Και μαζί της επέστρεψαν οι χιλιάδες των Αργοναυτών, τα εγγόνια των εκπατρισμένων Ελλήνων του Πόντου, με τους κεμεντζέδες, τους ζουρνάδες, τα αγγεία και τα νταούλια τους. Για να εορτάσουν «του καλοκαιριού το Πάσχα», να σπάσουν τη σιωπή των 88 χρόνων, να πανηγυρίσουν την Παναγιά τους, την τρανέσα Παναΐα, την Παναΐα Σουμελά, «τ’ εμέτερον η Παναΐα».

Όλη η Ρωμιοσύνη χαίρεται με το κορυφαίο θρησκευτικό και ιστορικό γεγονός της Θείας Λειτουργίας στην ιστορική μονή (μετά από σχετική άδεια των τουρκικών αρχών) προεξάρχοντος για πρώτη φορά του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου με τον οποίο θα συλλειτουργήσουν ο μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος και ο επίσκοπος Τύχων του Πατριαρχείου της Μόσχας.

Καθώς όλο το «Θεοτοκάριον» βρίθει από το ρήμα «χαίρω» ευχόμαστε η περίλαμπρη γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που είναι πάνω απ’ όλα πανήγυρις ζωής και αφθαρσίας, να εμπνεύσει τη χαρά και την ελπίδα σε όλους τους ανθρώπους.

Χρόνια Πολλά!

NewNeuromancer

Δείτε τα βίντεο που ακολουθούν:

Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου (19 Μαΐου 1916-1923)

Το Φεβρουάριο του 1994, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο μικρασιατικό Πόντο κατά την περίοδο 1916-1923. 

Η ιστορία (της υποδοχής) επαναλαμβάνεται... Στο ποίημα «Ρωσοπόντιοι» του Ντίνου Χριστιανόπουλου.

«Ρωσοπόντιοι» 

Σε μια λαϊκή αγορά, ένας νεαρός Ρωσοπόντιος άπλωσε μια κουβέρτα με κάτι ψιλοπράματα για πούλημα. Απέναντί του, ένας κοτοπουλάς, μόλις τον είδε, άρχισε να βρίζει: «Τουρκόσποροι, τι θέλατε και ήρθατε εδώ; Ήρθατε να μας φάτε το ψωμί μας; Να φύγετε, δε σας θέλουμε». Ο Ρωσοπόντιος δεν ήξερε ελληνικά, δεν καταλάβαινε. Φώναξε τον παππού του, που στέκονταν λίγο πιο πέρα και άκουγε. Εκείνος, ατάραχος, πλησίασε τον υβριστή και του είπε με πεντακάθαρα ελληνικά: «Άκου, παιδί μου, μια κουβέντα θα σου πω, και βάλ’ την καλά στο μυαλό σου: Εάν εσύ είσαι Έλληνας, εγώ είμαι Έλλην!» Ο κόσμος χειροκρότησε με ενθουσιασμό. Έφυγα κι εγώ, συγκινημένος, που αξιώθηκα ν’ ακούσω τέτοιο ποίημα.

του Ντίνου Χριστιανόπουλου 
(δοκιμιογράφου, ποιητή, πεζογράφου)