Γιάννα Γαϊτάνη: Η τροφός του κακοήθους εθνικισμού των Σκοπίων

Στο διάβα του ιστορικού χρόνου οι παραλήψεις και τα λάθη των Ελλήνων πολιτικών είναι πολλά και επαναλαμβανόμενα. Η επανάληψη των λαθών αποδεικνύει ότι δεν μπορεί να οφείλονται απλά στην κακή τύχη – στη συμπτωματική ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού. Κάτι άλλο συμβαίνει στη χώρα…

Οι πολίτες είναι αναγκαίο να πάψουν να είναι άβουλοι οπαδοί. Να διερευνήσουν σε βάθος και με αντικειμενικότητα –ενεργοποιώντας την παροπλισμένη κριτική σκέψη τους– το ρόλο όλων των κομμάτων που βρίσκονται μέσα στη Βουλή: είτε τα ψήφισαν είτε όχι, είτε είναι μνημονιακά είτε αντιμνημονιακά. Οι πολίτες πρέπει με τις δράσεις ή τις αντιδράσεις τους να κατευθύνουν τις πολιτικές με γνώμονα το κοινό καλό, όχι να είναι έρμαια των πολιτικών και να νοιάζονται μόνον για το πρόσκαιρο ατομικό τους συμφέρον.

 (κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Η χώρα, σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε, μοιάζει να μην έχει προοπτική. Βρίσκεται σε κίνδυνο γιατί καταδεικνύεται ότι δεν απολαμβάνει πολιτικής προστασίας ανάλογης του Πολιτισμού και της Ιστορίας της. Η πολιτική προστασία από τη νυν συγκυβέρνηση των φιλομνημονιακών είναι ανύπαρκτη. Αφού οι μνημονιακοί έχουν παραδώσει την εξουσία στην εξωθεσμική Τρόικα. Ενώ οι αντιμνημονιακές δυνάμεις, αφενός είναι πολωμένες αφετέρου η ισχυρότερη δύναμη εξ αυτών: ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν φαίνεται να υπερασπίζεται πολιτικά την αγωνία των Μακεδόνων Ελλήνων σχετικά με το «μακεδονικό ζήτημα», που είναι μείζων ιστορικό και εθνικό θέμα για την Ελλάδα.

Δεν είναι υπερβολή. Οι Μακεδόνες έχοντας συνείδηση της ιστορικότητας και της ελληνικότητάς τους αισθάνονται προσβεβλημένοι από τις δηλώσεις (20/11/2012), στην εφημερίδα των Σκοπίων «Nova Makedonija», της βουλευτίνας κ. Γιάννας Γαϊτάνη. Για το λόγο αυτό οφείλουν ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ να αφουγκραστούν και να κατανοήσουν την κοινωνία.

Καλύτερα Καραγκιόζης παρά μπουμπούκος...

Τι να συστήσει κανείς στους υπερφίαλους «ρήτορες» της φιλογερμανικής και φιλομνημονιακής πτέρυγας; Να τους συστήσει πρώτα να βουτάν τη γλώσσα τους στο μυαλό, πριν μιλήσουν; Μα, αυτή η συμβουλή προϋποθέτει την ύπαρξη μυαλού, κάτι που τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι δεν διαθέτουν τα εν λόγω άτομα.

(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Οι ανελλήνιστοι ρήτορες – οι μπουμπούκοι της πολιτικής και του θεάματος των τηλεπαραθύρων, απερίσκεπτα επέλεξαν τον Καραγκιόζη, προκειμένου να παρομοιάσουν με αυτόν τον πολιτικό τους αντίπαλο, κατά τρόπο υποτιμητικό – εξυβριστικό και κοροϊδευτικό.

Το σφάλμα είναι σφοδρό και μεγάλη η ασέβεια για την τέχνη του ελληνικού θεάτρου σκιών. Διότι εντός του ρητορικού σχήματος τής αλληγορίας κρύβονται έννοιες και ηθικοί κανόνες, που περνούν στο κοινό με τον τρόπο που υπαγορεύει ο ομιλητής. Στη συνέχεια, το κοινό αναπαράγει το μήνυμα λανθασμένα. Έτσι διαιωνίζεται μέσα στην κοινωνία η ανοησία του ρήτορα, μέχρι να εμφανιστεί κάποιος να τη σταματήσει.

H Augusta Ada Lovelace και το πρώτο πρόγραμμα για υπολογιστή

Εισαγωγή

Δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε ασχολίαστο το σκαρίφημα (doodle) της Google (στις 10/12/2012), που ήταν αφιερωμένο στην Augusta Ada Byron – για τα 197α έτη από τη γέννησή της. Θεωρούμε πως όσοι έλκονται από την τεχνολογία των υπολογιστών, καλό είναι να γνωρίζουν τις ιστορικές προσωπικότητες που συνέβαλλαν στην εξέλιξή της.

Ίσως δεν είναι γνωστό στους περισσότερους ότι ο πρώτος άνθρωπος που διατύπωσε αλγόριθμο και πρόγραμμα σχεδιασμένο να εφαρμοστεί σε συγκεκριμένο υπολογιστή ήταν γυναίκα. Η Κόμισα του Λάβλεϊς: Augusta Ada Byron (Αυγούστα Άντα Μπάιρον), γνωστή ως Ada Lovelace (Άντα Λάβλεϊς), θεωρείται η πρώτη προγραμματίστρια στην ιστορία της τεχνολογίας των υπολογιστικών μηχανών.

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος: το δολοφονημένο μέλλον...

Τέσσερα χρόνια πέρασαν από την εν ψυχρό εκτέλεση του δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, από το χέρι του Κορκονέα (ειδικού φρουρού της ΕΛ.ΑΣ.).

Το τραγικό συμβάν του θανάτου, στις 6 Δεκεμβρίου του 2008, έγινε η αφορμή –όχι η αιτία– μιας άνευ προηγουμένου πανελλαδικής εξέγερσης των συνομηλίκων του Αλέξανδρου, που διήρκησε πολλές ημέρες. Τελικά οι κρατικοί και οι παρακρατικοί κουκουλοφόροι έκαψαν την Αθήνα, σε μια επίσης άνευ προηγουμένου προβοκάτσια που αποσκοπούσε να στρέψει την κοινωνία εναντίον των σπλάγχνων της: της εξεγερμένης νεολαίας και όσων της συμπαραστέκονταν.

Σήμερα, οι καταστροφές των στρατευμένων κρατικών και παρακρατικών κουκουλοφόρων –συνεργάτες των οποίων δολοφόνησαν τους υπαλλήλους της MARFIN– γίνονται το δήθεν επιχείρημα στις ανακοινώσεις των φονικών κομμάτων: του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, προκειμένου να δικαιολογηθεί η κρατική καταστολή των εκδηλώσεων που γίνονται στη μνήμη του Αλέξανδρου. Οι αμετανόητοι δολοφόνοι της χώρας αντί να μείνουν σιωπηλοί, αναλογιζόμενοι τις ευθύνες τους, προσπαθούν να διχάσουν και να τρομοκρατήσουν το λαό με απειλητικά κείμενα· ένδειξη ότι φοβούνται! Γνωρίζουν ότι κάθε διαδήλωση πλέον μπορεί να εξελίχθη σε εξέγερση, που πιθανόν να οδηγήσει στην ανατροπή τους από την εξουσία.

Οι εκδηλώσεις μνήμης είναι απόλυτα δικαιολογημένες: Μετά τα φονικά μνημόνια ο Αλέξανδρος έχει γίνει το σύμβολο των δολοφονημένων ονείρων των νέων ανθρώπων· του δολοφονημένου μέλλοντος της Ελλάδας. Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό ανήκει στα αξιολύπητα ανθρωπάκια – τα θύματα της κρατικής προπαγάνδας που καταφέρονται ανοήτως εναντίον των ενεργών συμπολιτών τους που διαμαρτύρονται με κάθε αφορμή κατά των προδοτών, των κλεφτών και των φονιάδων των Ελλήνων.

Αιωνία η μνήμη του αδικοχαμένου δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου!

Δόση – δόση, η Ελλάδα θα γλυτώσει ή θα τα κακαρώσει;

Προσοχή: Μόνον «κακοπροαίρετοι» αντιμνημονιακοί θα τολμήσουν να αντικαταστήσουν τις λέξεις που βρίσκονται μέσα σε εισαγωγικά με τις αντίθετές τους, για να αντιστρέψουν έτσι το νόημα του κειμένου που ακολουθεί. 

(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Τη δόση, ρε, παιδιά… «Ναι», στη δόση λέμε! Είναι «αναγκαία». «Πρέπει» να πάρουμε τη δόση, έστω κι αν αυτό θα μας σκοτώσει.

Διότι, πώς να το κάνουμε, είναι πιο «αξιοπρεπές» να πεθάνεις από υπερβολική δόση, με το να αποδημήσεις εις Κύριον φυσιολογικά. Δεν είναι δίλλημα αυτό.

Για να πάρουμε τη δόση, ο έμπορος μας ζητάει να βγούμε στο κλαρί (αφού δεν έχουμε να τον πλερώσουμε τοις μετρητοίς). Αυτό είναι πολύ «θεμιτό» και «ηθικό», ένεκα που η δουλειά θα γίνει με συμφωνία «καθαρή» και «τίμια»: με συμβόλαιο – Μνημόνιο παρακαλώ, για το «ουσιαστικά» νόμιμο του πράγματος, με όρους «λογικούς» και «συνταγματικούς».

(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Ζήτω, οι λευκές καρδιές των νέων κάθε ηλικίας!

Η διατυμπάνιση των αγώνων συνηθίζεται από παλιούς αγωνιστές, μιας κάποιας ηλικίας• κυρίως απ’ όσους εξαργύρωσαν τα βάσανά τους. Λένε (και για αρκετούς ισχύει) ότι λόγω των δημοκρατικών πεποιθήσεών τους ταλαιπωρήθηκαν ή βασανίστηκαν τα χρόνια της νιότης τους από πραγματικά απάνθρωπα καθεστώτα. Δυστυχώς, τελευταία, κυκλοφορούν κείμενα ορισμένων εξ αυτών (τέως αγωνιστών) όπου γίνεται φανερό ότι επέτρεψαν στον εαυτό τους –και είναι κακό αυτό– να γεράσει στα ίσια: στο σώμα και την ψυχή.

Στα σκωπτικά γραπτά τους χαρακτηρίζουν ως «ψευταντιδραστικές» τις πράξεις διαμαρτυρίας των «ανώριμων» και «κακομαθημένων» εφήβων. Υποστηρίζουν πως ό,τι πράττουν σήμερα τα νιάτα είναι: είτε καθοδηγούμενο, είτε αποτέλεσμα υποθαλαμικών ορμονικών μεταβολών της εφηβείας, είτε γίνεται για το θεαθήναι. Στην τελευταία περίπτωση, οι «αναιδέστατοι» έφηβοι «προσβάλουν» τους «θεσμούς» κάνοντας «επαναστατική γυμναστική» μπροστά στις κάμερες, επιδιώκοντας απλώς την αυτοπροβολή μέσω των ΜΜ’Ε’ χωρίς να πληρώνουν κάποιο σημαντικό τίμημα.

Η Google τιμάει τη μνήμη του Έλληνα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη.

101 χρόνια πέρασαν από τη γέννηση του βραβευμένου με Νόμπελ λογοτεχνίας ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, ο οποίος γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1911 και απεβίωσε στις 18 Μαρτίου του 1996. Η Google τιμάει τη μνήμη του με το συλλεκτικό doodle (σκαρίφημα) που βλέπετε στην εικόνα της ανάρτησης (δίπλα από τη φωτογραφία του).

Ο Οδυσσέας Ελύτης, ο μείζων ποιητής δίπλα στους μείζονας ποιητές της Ελλάδας. Αισθητικός και διδακτικός• ακατανόητος στους ανίσχυρους, τους αφυής και τους χρησιμοθήρες. Οι ποίησή του δεν καταναλώνεται, καταναλώνει το σκότος• δεν έχει τιμή, έχει άξια ανεκτίμητη• δεν πλουτίζει (υλικά), εμπλουτίζει την ψυχή και το πνεύμα• δεν χρησιμεύει, ελευθερώνει. Όπως κάθε ποίηση των μεγάλων ποιητών, προσεγγίζει περισσότερο τα άρρητα νοήματα της άναρχης και ατελεύτητης Αλήθειας. 

Δείτε τα βίντεο που ακολουθούν:

Κυκλώνας Sandy: Επιτέλους μια αληθινή φωτογραφία...

(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Γενικό πολιτικό σχόλιο: «"Αλήθεια" είναι το όνομα που δίνουν οι πιο ισχυροί στη γνώμη τους» (Alphonse Karr). Για αυτό χρειάζεται προσοχή στην πληροφόρηση. Γιατί των ισχυρών η «αλήθεια» μπορεί να μην διαφέρει από τα παραμύθια...

Παππού μου – Έλληνα, νικηφόρε αθάνατε!

(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Σε τιμώ άγνωστε στρατιώτη, παππού μου άγνωστε. Εσένα Φωκά και Καραϊσκάκη και Λεωνίδα… Εσένα τιμώ σήμερα άγνωστε Διγενή. Νικηφόρε αθάνατε! Άξιο τέκνο της πατρίδας Ελλάδας. Μόνος, ο άγνωστος εγγονός σου, σε ευγνωμονώ για την ελευθερία μου, την πολυτιμότερη των αγαθών. Που την εξαγόρασες με το αίμα σου το ιωνικό.

Άγνωστε στρατιώτη, παππού μου, σε αναζητώ μέσα μου. Σκοπός μου να σου μοιάσω. Να σε αντικρίσω στον καθρέπτη μου. Σου υπόσχομαι να σε γνωρίσω. Ορκίζομαι τη λευτεριά να υπερασπιστώ για όλους, ελληνικός να γίνω όπως εσύ…

Αιωνία σου η μνήμη, παππού μου!

Δεν παίρνουν κάβο αυτοί: Μνημονιακοί σε κρίση, μέτρα σκέτη τρέλα!

(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

 

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα για να κατανοηθεί ότι οι «εταίροι» και η κυβέρνηση έχουν αλλάξει μόνον τη μέθοδο του εκβιασμού των πολιτών. Κατά τα άλλα, ο παρανομαστής παραμένει ίδιος: Αν δεν ψηφιστεί το καταστροφικότερο Μνημόνιο 2 με τα παράλογα μέτρα, απειλούν ξανά με έξοδο της Ελλάδας από την ΟΝΕ, έξοδο από την ΕΕ, έξοδο από τον πλανήτη γη κτλ. Δεν έχει σημασία αν δεν το δηλώνουν ευθέως, το λένε πλαγίως αυτή τη φορά (σημ.: για να μην διαψεύσουν το προπαγανδιστικό σύνθημα του ΓΑΠ2 – Α. Σαμαρά, ότι δήθεν: «Η Ευρώπη θα ψηφίσει Ελλάδα»).

Εκτός από το βαρετό μοτίβο των εκβιασμών, έχουμε επιπλέον το παραμύθι των «δραματικών διαπραγματεύσεων» μεταξύ των υποτελών στούρνων της κυβέρνησης και των σχιζοφρενών τεχνοκρατών της Τρόικας.

Οι «διαπραγματεύσεις» δεν έχουν κανένα νόημα. Διότι όταν κάποιος ξεκινάει να διαπραγματεύεται εξωφρενικά παράλογες απαιτήσεις, το περισσότερο που θα μπορέσει να επιτύχει θα είναι η αφαίρεση του εξωφρενικού από το παράλογο. Λ.χ., αν η Τρόικα ζητάει την αύξηση των ημερών της εβδομάδας κατά μία, προκειμένου οι Έλληνες να δουλεύουν οχτώ(!) ημέρες την «εβδομάδα» (...για βγουν τα νούμερα…), δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί επιτυχία ο συμβιβασμός για εργασία εφτά ημέρες την εβδομάδα.