Τον έλεγαν Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, ΟΧΙ "Αλέξη"

Ας σεβαστούμε τη μνήμη του, προφέροντας σωστά το όνομά του: ΔΕΝ τον έλεγαν «Αλέξη», αλλά Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.

Ο Αλέξανδρος, στα δεκαπέντε του χρόνια -εντελώς αναίτια- δολοφονήθηκε από πυρά αστυνομικών, στην Αθήνα, στην οδό Μεσολογγίου της περιοχής των Εξαρχείων, το Σάββατο της 6η Δεκεμβρίου του 2008 (περίπου στις 9μμ).

Ο άδικος θάνατός του έγινε η αφορμή για την «εξέγερση» του Δεκεμβρίου του 2008: Πολίτες σε όλη την Ελλάδα (Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ιωάννινα, Κομοτηνή, Βόλο, Αγρίνιο, Ηράκλειο, Χανιά, Ρόδο, Μυτιλήνη, Κέρκυρα κ.α.) πραγματοποίησαν πορείες διαμαρτυρίας που συνοδεύτηκαν από επεισόδια και μεγάλες καταστροφές (κυρίως στην Αθήνα).

Ο "φοιτητής με τις πιτζάμες". Η ημέρα της συντριβής των δικαιωμάτων του πολίτη

Το κείμενο που θ’ ακολουθήσει είναι μεγάλο. Προσπαθήστε να το διαβάσετε όλο για να καταλάβετε τι ακριβώς έχει καταγραφεί στις φωτογραφίες και τα βίντεο των ενεργών πολιτών που δεν ανέχτηκαν την κατάφωρη αδικία – σκευωρία της ενοχοποίησης ενός αθώου πολίτη (πιθανότατα, βλέποντας τον εαυτό τους, στη θέση του).

Θα σας υπενθυμίσουμε τα «οικεία κακά» μιας υπόθεσης που όλοι διαπιστώσαμε από την πρώτη στιγμή τη σοβαρότητά της. Ωστόσο, η βιαστική (ίσως λόγο των εορταστικών ημερών που θ’ ακολουθούσαν) παρακολούθηση των σπάνιων ντοκουμέντων, προσπέρασε τις σημαντικότερες πληροφορίες που καταγράφηκαν, τόσο στο τρεμάμενο – ερασιτεχνικό βίντεο της καταδίωξης του «φοιτητή με τις πιτζάμες», όσο και στο επαγγελματικό φωτογραφικό υλικό. Πληροφορίες που, για πρώτη φορά, αποδεικνύουν κάτι ανατριχιαστικό…

Ο Λαός επέλεξεν ημάς...

Όχι ρε Αναρχικέ-Αντεξουσιαστή! Δεν μπορούμε να δεχτούμε υποστολή της σημαίας από 'σένα. Ποιος νομίζεις ότι είσαι, ο Σημίτης;

Με ποιο δικαίωμα  κρύβεις τα κακουργήματά σου επικαλούμενος ασυλία; Ποιος νομίζεις ότι είσαι, ο Παυλίδης;

Έχουμε κράτος κύριε. Τι περίμενες, ότι θα ξέφευγες από το χέρι του νόμου. Μα ποιος νομίζεις ότι είσαι, ο Χριστοφοράκος;

Δε θα σου επιτρέψουμε να καταστρέψεις το κράτος. Αυτό είναι αποκλειστικό προνόμιο των «Ελλήνων Βουλευτών».

Αυτή τη φορά βρέθηκε η λύση...

Μηδενική ανοχή! Δηλαδή, προληπτική καταστολή. Για να επιτευχθεί: ειρήνη, ασφάλεια και ησυχία. Τα απαραίτητα προαπαιτούμενα για έναν ήσυχο ύπνο.

Καληνύχτα μας(σας, τους)!

Διαβάστε επίσης:

• «Εδώ Πολυτεχνείο ή εκεί Πολυτεχνείο;»
• «Η Νέμεσις είναι δεκαπεντάχρονη…»

-----------------
Υ.Γ.

Η Κατάργηση του ασύλου δε συνδέεται, σε καμία περίπτωση, με την ενδεχόμενη λειτουργία  ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Το άσυλο θα καταργηθεί λόγο κατάχρησης… ;-)  

[update 10/12/2009 >]Η Δημοκρατία εξασφαλίζεται και περιφρουρείται με βάση αυτά που προβλέπει το σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους.
Όταν καταστρατηγούνται οι νόμοι και το σύνταγμα, στο όνομα: της ησυχίας, της τάξης και της ασφάλειας τότε αυτό δεν λέγεται Δημοκρατία.
Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Tα αδιέξοδα προδίδουν τα καθεστώτα. H καταστολή είναι αδιέξοδο. [< update]  

Φίλε προβοκάτορα, ξέρω – ξέρω, στο κείμενο διακρίνεις  επικίνδυνη ειρωνεία και άκρατο λαϊκισμό…

"Οι φίλοι μου με λέγαν πρίγκιπα."

Όλα όσα θα θέλαμε να γράψουμε για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο έχουν χαραχτεί σε δύο μαύρες πλάκες από τη μητέρα του, Τζίνα Τσαλικιάν.

«Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος -Ετών 15- 
Δολοφονήθηκε 6 Δεκεμβρίου 2008»

«Αν είχα χρόνο.
Αν μ’ άφηνε ο θάνατος που κανείς δεν σταμάτησε.
Αν μπορούσα να σας πω.
Πεθαίνω. Ομως εσείς ζείτε.
Δικαιώστε με. Πείτε για μένα.
Προπάντων στους ανύποπτους. Σε κείνους που δεν ξέρουν…
Οι φίλοι μου με λέγαν πρίγκιπα.
Δεν φανταζόμουνα ποτέ ότι το όνομά μου θα επικρατούσε τόσο πολύ στον κόσμο.
Αυτοί οι πρίγκιπες πεθαίνουν αθώοι, δολοφονημένοι σε μάχες που δεν δόθηκαν ποτέ»