Λάκης Λαζόπουλος: Στη Θεσσαλονίκη η άγνωστη οργάνωση: "Το Αύριο του Παιδιού", τον εγκαλεί δημοσίως

Ποιά είναι η Οργάνωση Δράσης: «Το Αύριο του Παιδιού»; Και τι υπονοεί με το αινιγματικό μήνυμα, που απευθύνει μόνο στον Λάκη Λαζόπουλο, μέσω του πανό που αναρτά σε μετακινούμενα μέσα (αυτοκίνητο, ποδήλατο), σε επιλεγμένα – πολυσύχναστα μέρη της Θεσσαλονίκης: π.χ. στο πεζοδρόμιο της εισόδου της HELEXPO επί της Εγνατίας οδού (βλ. φωτογραφία 1) ή στη Πλατεία Αριστοτέλους (βλ. φωτογραφία 2);

(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση) 

Φωτογραφία 1

Στο πανό είναι γραμμένο το σύνθημα: «ΛΑΖΟΠΟΥΛΕ! Η χυδαία αισθητική κάνει αχρεία την νεανική ψυχή». Είναι φανερό ότι κάποιος ή κάποιοι εγκαλούν δημοσίως το Λάκη για την αισθητική της εκπομπής του. Η οποία κατά τον/τους εμπνευστή(-στες) του συνθήματος επηρεάζει δυσμενώς το νεανικό ψυχισμό.

Το παράξενο με αυτή την οργάνωση είναι ότι δεν υπάρχει καμία παρουσία της στο Διαδίκτυο. Επίσης, παρόλο που σε δύο ιστοσελίδες[1] της Θεσσαλονίκης έγινε ειδική ανάρτηση (στις 19/4/2011), όπου οι συγγραφείς ζητούσαν δημοσίως κάποια επιπλέον πληροφορία για το μήνυμα του πανό (βλ. φωτογραφία 2), δεν υπήρξε καμία αναφορά ούτε στα σχόλια του εν λόγο άρθρου.

Η Σάτιρα στο Σκαμνί. Συνελήφθη ο Λάκης Λαζόπουλος.

«Στο αυτόφωρο ο Λάκης Λαζόπουλος. Με εντολή του εισαγγελέα, αστυνομικοί της ασφάλειας συνέλαβαν τον κύριο Λαζόπουλο στο θέατρο που εργάζεται και τον οδήγησαν στα κρατητήρια απ’ όπου στην συνέχεια θα οδηγηθεί, για να δικαστεί, στο Αυτόφωρο της Ευελπίδων με την κατηγορία ότι τα κείμενα του θεατρικού έργου προσέβαλαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας».

Το περιστατικό συνέβη στις 1 Αυγούστου του 1987, όταν ο Λάκης Λαζόπουλος και η Άννα Παναγιωτοπούλου έγραφαν και συμπρωταγωνιστούσαν στη σάτιρα «Τι είδε ο Γιαπωνέζος» η οποία παιζόταν στο θέατρο «Αθήναιον». Την επομένη (στις 2 Αυγούστου) το δικαστήριο αθώωσε και τους δύο ηθοποιούς. Καταλυτική για την αθωωτική απόφαση θεωρήθηκε η υπερασπιστική παρέμβαση της συχωρεμένης Αλίκης Βουγιουκλάκη που παρέστη στο δικαστήριο μετά από παράκληση του θεατρικού επιχειρηματία Γιώργου Λεμπέση.

Με την αναμόχλευση του παραπάνω γεγονότος, που στις μέρες μας μπορεί να φαντάζει από απίστευτο έως ιλαροτραγικό για να μην πούμε γελοίο, αποσκοπούμε να θυμίσουμε, ή να γνωρίσουμε σε όσους δεν γνώριζαν, αυτά που συνέβαιναν την περίοδο που ήταν σε ισχύει ο νόμος περί εξυβρίσεως Αρχής.

Το συμβάν με τον κ. Λαζόπουλο και την κ. Παναγιωτοπούλου ήταν ένα από τα πολλά της περιόδου που ίσχυε η προαναφερόμενη διάταξη. Θύματά της υπήρξαν επίσης: δικηγόροι, δικαστές, δημοσιογράφοι κ.α. Όλα αυτά στη χώρα που γεννήθηκε ο διάλογος και δια μέσου αυτού η Δημοκρατία.

Η υποκειμενικότητα στην ερμηνεία του νόμου οδήγησε σε καταχρηστική εφαρμογή, με συνέπεια την κατάργησή του το έτος 1994.

Την επαναφορά του κατασταλτικού και αυταρχικού νομοθετήματος αποπειράθηκε, ως υπουργός δικαιοσύνης, ο Ε. Γιαννόπουλος το 1998. Ωστόσο, λόγο της μεγάλης κατακραυγής δεν τόλμησε να υλοποιήσει τη σκέψη του.

Σήμερα η κυβέρνηση ξανασυζητάει στα σοβαρά, μεταξύ άλλων παράλογων νομοθετημάτων, την επαναφορά του νόμου περί εξυβρίσεως Αρχής.

Παρόλο που έγκριτοι νομικοί της χώρας, με παρρησία τάσσονται κατά της ισχύς της διάταξης, βλέπουμε τα ΜΜΕ να σιγοντάρουν τις κυβερνητικές προθέσεις προβάλλοντας δημοσκοπήσεις με μπερδεμένα ερωτήματα στις οποίες φαίνεται το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών να τάσσεται υπέρ του νομοθετήματος.

Οι κινήσεις αυτές ερμηνεύονται με βάση την «αρχή της φυγής προ της βίας» (γνωστή και ως αρχή Le Chatelier) που για την περίπτωσή μας γίνεται «αρχή της καταστολής προ της βίας». Δηλαδή, εν όψει αναμενόμενων κοινωνικών φαινομένων που θα είναι απόρροια των οικονομικο-πολιτικών συνθηκών που βιώνουμε, η εξουσία θέλει να περιορίσει το κύριο δικαίωμα της ελεύθερης κριτικής. Θέλει να διώξει την παρρησία που μπορεί να γίνει επικίνδυνα «ξεσηκωτική».

Ως πολίτες δεν πρέπει να ξεχνάμε πως θεμελιώδες συστατικό της Δημοκρατίας είναι ο ελεύθερος διάλογος, η ελεύθερη κριτική των όσων καλών ή κακών συμβαίνουν στην Πόλη. Ο περιορισμός της παρρησίας συνεπάγεται περιορισμό της Δημοκρατίας.

Παρακάτω έχουμε το τραγούδι «Ο ΕΛΛΗΝΑΣ», που γράφτηκε για την επιθεώρηση «Τι είδε ο Γιαπωνέζος» (1987, Θέατρο Αθήναιον). Τα κείμενα του έργου έγραψαν: Λάκης Λαζόπουλος και Άννα Παναγιωτοπούλου, Σκηνοθεσία: Ανδρέας Βουτσινάς, Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης, Χορογραφίες: Δημήτρης Παπάζογλου, Στιχουργοί τραγουδιού: Σταμάτης Κραουνάκης και Λίνα Νικολακοπούλου, Ερμηνεύτρια Τραγουδιού: Άννα Παναγιωτοπούλου