Το πρόσωπο που επέλεξε με την «πολιτική ρητορεία» του ν’ αναδείξει ως μέγιστο πολιτικό κριτήριο, για την επιλογή του επόμενου πρόεδρου της Νέας Δημοκρατίας, την κομματική συνέπεια και συνέχεια ως εγγύηση της ενότητας, κατάφερε τελικά τον αυτεγγλοβισμό του.
Κατάφερε, εξ αιτίας της απώλειας της ψυχραιμίας του, να μετατρέψει τον πολιτικό συναγωνισμό, που υπό κανονικές συνθήκες, με κλίμα ομόνοιας, θα αναδείκνυε τις λεπτές πολιτικές-ιδεολογικές διαφοροποιήσεις των διεκδικητών (που είναι τρεις), σε προσωπική κόντρα (ανάμεσα σε δύο).
Σήμερα, λίγες ώρες πριν την πρώτη ψηφοφορία, με βάση την προαναφερθείσα «πολιτική ρητορεία» και την υποβόσκουσα – εκφοβιστική ή/και εκβιαστική – διχαστική λογική, που επικοινωνείται ως φήμη «Ντόρα ή χάος» (δηλ. διάσπαση), ο ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας καλείται να επιλέξει μεταξύ ενός πρώην «αποστάτη» και μιας μέλλουσας αποστάτριας.
Τα καταφέρατε πάλι κύριε επικοινωνιολόγε! Αλλά δε φταίτε εσείς, αυτοί που σας πληρώνουν φταίνε…
