Δημοσιογραφικός φαρισαϊσμός κατά του νεκρού Steve Jobs

Ενόψει της «κινεζοποίησης» των μισθών και των συνθηκών εργασίας, στη χώρα μας και στην υπόλοιπη Ευρώπη, οφείλαμε να βάλουμε  κάποιους δημοσιογράφους στη θέση τους. Αποκαθιστώντας την αλήθεια, την οποία ανακάτεψαν με την πένα ή το πληκτρολόγιό τους, σε άρθρα που δημοσιεύτηκαν και αναδημοσιεύτηκαν (άκριτα) στο Διαδίκτυο...

«Δημοσιογράφος είναι αυτός που, εκ των υστέρων, ξέρει τα πάντα εκ των προτέρων» είχε πει ο Karl Kraus. Τούτη η ρήση, μαζί με την ακροτελεύτια, θαρρείς πως γράφτηκε για να ενισχύσει τον αντίλογο που απαντάει στους επικριτές των νεκρολογίων για το Steve Jobs.

Όταν η αδαημοσύνη συναντά την κακοτροπία (=απαιδευσία, κακή αγωγή), τότε η ασυναρτησία μπορεί να θεωρηθεί επιχείρημα στο βαρύ –μέχρι προσβολής νεκρού– κατηγορητήριο εναντίον ενός «συγχωρεμένου» (κι όχι αγιοποιημένου ανθρώπου). Μάλιστα, πριν καν τελειώσει το νεκρόδειπνο…

Δεν κατάλαβαν τα κείμενα οι αδαής, ή έτσι προσποιούνται: Δεν κατάλαβαν ότι ο θαυμασμός και η αναγνώριση αφορούσαν το όραμα της νιότης, ενός εκ των πρωτοπόρων της υψηλής τεχνολογίας. Για έναν και μόνο λόγο, γιατί αυτή η «τρελή» ιδέα της νιότης έμελε να καθορήσει τη μορφή ενός νέου είδους υπολογιστή (το 1977): του «Προσωπικού Υπολογιστή» (Personal Computer ή PC), που οδήγησε με τη σειρά του στην «Πληροφορική Επανάσταση», που άλλαξε ριζικά τη δομή της «Βιομηχανικής Κοινωνίας», κατευθύνοντας τη μετεξέλιξή της στην «Κοινωνία των Πληροφοριών» (Information Society).

Στην παραπάνω φωτογραφία, βλέπετε τον Apple II, 
τον πρώτο προσωπικό υπολογιστή μαζικής παραγωγής

Η παραμορφωτική (δημοσιο)γραφική οπτική, ήθελε να παραγνωριστεί –μετά  το θάνατό του– η προσφορά του Jobs σε αυτή την κοσμογονία, και να κατηγορηθεί αυθαίρετα για τις αυτοκτονίες εργαζομένων που συνέβησαν, τον Ιανουάριο και τον Νοέμβριο του 2010, στα τμήματα παραγωγής μίας μόνο από τις συνεργαζόμενες με την Apple Inc. – ανεξάρτητης  διοικητικά, προμηθεύτριας εταιρείας: της Foxconn. Η οποία έχει την έδρα της στην Ταϊβάν και το μεγαλύτερο εργοστάσιό της στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Δηλαδή, έπρεπε να χρεωθεί ο μακαρίτης ο Jobs τις ευθύνες θανάτων, που λογικά  βαρύνουν την αρμόδια διοίκηση της αυτόνομης προμηθεύτριας εταιρείας, Foxconn: Αυτού του «καταυλισμού κάτεργων» (labour camp), με τις διαπιστωμένες πλέον, απαράδεκτες και απάνθρωπες – αυτοκτονικές συνθήκες εργασίας που επέβαλλαν οι διευθυντές της εταιρείας, βασιζόμενοι και στο δουλικό Κώδικα Εργασίας που ίσχυε και ισχύει (μερικώς αναθεωρημένος, μετά το 2010) στην Κίνα.

Steve Jobs (1955-2011): Stay Hungry - Stay Foolish

Σήμερα, Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011, έφυγε από τη ζωή ένας από τους γνωστότερους οραματιστές της τεχνολογίας των προσωπικών υπολογιστών, ο Steve Jobs. Ήταν ο ένας εκ των συνιδρυτών της εταιρείας υπολογιστών Apple, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος αυτής. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη θυγατρική της Microsoft (ανταγωνίστριας εταιρείας της Apple) στη Βρετανία, η σημαία της εταιρείας κυμάτιζε μεσίστια, εξαιτίας του θανάτου του Steve Jobs.

Όπως συμβαίνει πάντα με τους σημαντικούς ανθρώπους, η απώλεια τους  γίνεται αφορμή για τα διδάγματα της ζωής τους. Και η ζωή του Jobs έχει πολλά να μας διδάξει.

Ο άνθρωπος που ξεπερνά το φόβο της αβεβαιότητας, ελπίζοντας πως όλα θα παν κατ’ ευχήν, μπορεί κάποια μέρα να γίνει ένας άλλος Steve Jobs. Φτάνει να βρει νωρίς τι πραγματικά του αρέσει και να εμπιστευτεί κάτι ή κάποιον…

Το μήνυμα της ζωής του, διατυπώνεται σε πρώτο πρόσωπο: Και αν ακόμα η ζωή σε χτυπήσει κατακέφαλα –όπως το Steve (πολύ πριν αρρωστήσει), όταν στα τριάντα του τον απέλυσαν από την Apple, την εταιρεία που ίδρυσε στο γκαράζ του σπιτιού του μαζί με το Steve Wozniak–, έχει σημασία: να μην χάνεις την πίστη σου, την αγάπη σου για αυτό που σου αρέσει, να μη βολεύεσαι, να μην τα παρατάς,  να ζεις την κάθε μέρα σου σαν να είναι η τελευταία, να θυμάσαι το θάνατο: «Το να θυμάμαι πάντα πως σύντομα θα πεθάνω, ήταν η καλύτερη βοήθεια για να παίρνω τις σωστές αποφάσεις στη ζωή μου», είπε κάποτε ο Steve Jobs (σαν να ήταν Αγιορείτης Γέροντας).

Την αγαπημένη του ευχή την είχε διαβάσει στο τελευταίο τεύχος της «Βίβλου» της γενιάς του, μιας έκδοσης που λεγόταν: «Κατάλογος Όλης της Γης» (Whole Earth Catalog). Εκεί έγραφε: «μείνετε αχόρταγοι• μείνετε τρελαμένοι» (Stay Hungry - Stay Foolish).

Με αυτή την ευχή θα τον αποχαιρετήσουμε. Steve, ακόμα και στον παράδεισο: μείνε αχόρταγος• μείνε τρελαμένος…

(Σημείωση: Ουσιαστικά, όλο αυτό το αποχαιρετιστήριο μήνυμα, μας το υπαγόρευσε ο ίδιος, κλικ εδώ)

Ακολουθεί η πρώτη διαφήμιση του υπολογιστή Macintosh, που κυκλοφόρησε από την Apple στις 22 Ιανουαρίου του 1984, σκηνοθετημένη από το Ridley Scott. Η ιδέα της - πιο επίκαιρη από ποτέ…

Greeklish: Μοντέρνα γραφή του μέλλοντος ή γραφή χωρίς μέλλον;

Αυτό το άρθρο το αφιερώνουμε σε όλους εκείνους: τους Έλληνες και τους ξένους επιστήμονες της πληροφορικής και άλλους, που έδωσαν μάχες κι εργάστηκαν φιλότιμα, τα προηγούμενα χρόνια, πιέζοντας τους αρμοδίους των ελληνικών και διεθνών οργανισμών για την τυποποίηση της ψηφιακής κωδικοποίησης του ελληνικού αλφαβήτου. 

 

Εισαγωγικά

Είναι βέβαιο πως, όσοι κάνουν χρήση ηλεκτρονικών συσκευών που υποστηρίζουν κείμενο, έχουν συναντηθεί τουλάχιστον μία φορά ως αναγνώστες ή συγγραφείς με την λατινική αναπαράσταση του ελληνικού αλφαβήτου, την περιώνυμη: «Greeklish» (διαβ.: γκρίκλις).

Όμως, η μεταγραφή με «Greeklish» δεν αποτελεί εκμοντερνισμένη γραφή της νεολαίας, όπως εσφαλμένα νομίζουν οι ημιμαθείς της τεχνολογίας. Αντιθέτως, είναι  ένα ιστορικό κατάλοιπο των πρώτων χρόνων της ψηφιακής εποχής.

Στο κείμενο που ακολουθεί θα διερευνηθεί το ερώτημα: Έχει μέλλον η μεταγραφή με «Greeklish»; (Exei mellon h metagrafh me “Greeklish”?) ή (Exi mellon i metagrafi me “Greeklish”?)

Σημείωση: Δοκιμάστε την υπηρεσία αυτόματης μετατροπής greeklish σε ελληνικά, στη σελίδα του Ινστιτούτου Επεξεργασίας του Λόγου

Ετυμολογία

Η λέξη «Greeklish» (ελληνικαλικά) προέκυψε από τη σύνθεση των λέξεων: «Greek» (ελληνικά) και «English» (αγγλικά). Επίσης, συνώνυμες λέξεις είναι: Grenglish (Ελλαγγλικά), Φραγκολεβαντίνικα, Φραγκοχιώτικα, Λατινοελληνικά ή ASCII[1] Greek (ελληνικά ASCII).

Ορισμός

Με τον όρο «Greekllish» περιγράφουμε τον άτυπο τρόπο μεταγραφής (transliteration) των ελληνικών γραμμάτων σε: αριθμούς, σύμβολα και χαρακτήρες της λατινικής αλφαβήτου, κυρίως όταν συντρέχουν τεχνολογικές ή τεχνικές αδυναμίες στην υποστήριξη των ελληνικών γραμματοσειρών.

Διεύθυνση IP, Κυβερνοέγκλημα (Cyber Crime) και Τηλεπικοινωνιακό Απόρρητο (με απλά λόγια)

Σήμερα ολοκληρώνουμε την παρέμβασή μας αναφορικά με την απόπειρα τρομοκράτησης της ελληνικής μπλογκόσφαιρας από κυβερνητικούς «Δημοκράτες», που δε σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους. Με το παρακάτω κείμενο, αποβλέπουμε στη σωστότερη πληροφόρηση  των πολιτών, που είναι πιθανό (σ’ ένα επικίνδυνο κράτος) να πέσουν θύματα αυθαιρεσιών. Επιπλέον, οι πληροφορίες της παρούσας μπορεί να φανούν χρήσημες και στους κ. Εισαγγελείς. Σας υπενθυμίζουμε, η γνώση είναι δύναμη!

Ως «Ηλεκτρονικό Έγκλημα» θεωρείται κάθε αξιόποινο έγκλημα που διαπράχθηκε με τη χρήση συσκευών υψηλής τεχνολογίας (π.χ. υπολογιστή, κινητού τηλεφώνου κ.τ.λ.).

Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., τα Ηλεκτρονικά Εγκλήματα διακρίνονται, ανάλογα με τον τρόπο που συντελέστηκαν σε: «Εγκλήματα Ηλεκτρονικών Υπολογιστών» (Computer Crime) και σε «Κυβερνοεγκλήματα» (Cyber Crime), τα εγκλήματα που τελέσθηκαν μέσω του Διαδικτύου (Internet).

Η διαδικασία άρσης του απορρήτου για τα Κυβερνοεγκλήματα είναι το αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Θα προηγηθεί ωστόσο η περιγραφή ενός σημαντικού στοιχείου που συντελεί καθοριστικά στην «ηλεκτρονική ιχνηλασία» και στον εντοπισμό του «εγκληματικού» υπολογιστή. Το στοιχείο αυτό είναι η περίφημη Διεύθυνση IP (IP address).

Για την ταυτοποίηση ενός διασυνδεδεμένου σε δίκτυο υπολογιστή δεν αρκεί η τεχνική παράμετρος της IP Διεύθυνσης. Η Διεύθυνση αυτή δεν είναι μοναδική για κάθε μηχάνημα όπως εσφαλμένα νομίζουν οι περισσότεροι. Μοναδική είναι μόνο για κάποια από τα μηχανήματα κυρίως των Παρόχων και ορισμένων εταιρείων, όπως θα δούμε παρακάτω.

Μιχάλης Δερτούζος, ο τεχνολόγος ανθρωπιστής.

Για σκεφτείτε, δεν ήταν καν στους "100 Μεγάλους Έλληνες" (της τηλεοπτικής εκπομπής του ΣΚΑΪ - 2009)...

Σαν σήμερα, τη Δευτέρα 27η του Αυγούστου του 2001, απεβίωσε πρόωρα σε ηλικία 65 ετών, στο Γενικό Νοσοκομείο Μασαχουσέτης, ο διακεκριμένος καθηγητής, ερευνητής και ακαδημαϊκός του MIT, (Massachusetts Institute of Technology) ο Μιχάλης Λ. Δερτούζος (Michael L. Dertouzos).

Ο Μ. Δερτούζος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936. Το 1964 έλαβε το διδακτορικό του από το MIT και προσελήφθη αμέσως ως Επίκουρος Καθηγητής. Διετέλεσε επί σειρά ετών (από το 1973 έως το θάνατό του) τακτικός καθηγητής τής Επιστήμης των Υπολογιστών και της Μηχανικής (Electrical Engineering and Computer Science), στο τμήμα Electrical Engineering and Computer Science (EECS) του MIT. Το 1974 ανέλαβε τη διεύθυνση του εργαστηρίου του MIT, το οποίο μετονόμασε σε Εργαστήριο της Επιστήμης των Υπολογιστών (L.C.S. – Laboratory for Computer Science). Μέσα από αυτό το εργαστήριο και από τις διδακτικές αίθουσες, ο Μ. Δερτούζος εκπαίδευσε τους επιστήμονες της πληροφορικής που εξέλιξαν την τεχνολογία των υπολογιστών και των δικτύων.

Το 1994 το Μοναστηράκι των Αθηνών του εμπνέει την ιδέα του information marketplace, της ηλεκτρονικής αγοράς της πληροφορίας: Της νέας αγοράς του 21ου αιώνα.

Η συνεισφορά του στη διαμόρφωση της τεχνολογίας διαδικτύωσης των υπολογιστών –αυτό που σήμερα αποκαλούμε Διαδίκτυο (Internet)–, είναι σημαντικότατη. Ειδικά στο υπο-τμήμα του Διαδικτύου που είναι γνωστό ως Παγκόσμιος Ιστός (WWW, World Wide Web). Ο Δερτούζος (το 1994) ήταν ο πρωτεργάτης της προσπάθειας δημιουργίας της Κοινοπραξίας του Παγκόσμιου Διαδικτύου (World Wide Web Consortium, W3C) που εγκατέστησε στο εργαστήριο LCS του MIT, πείθοντας τον εφευρέτη του Web Τιμ Μπέρνερς-Λι να το αναλάβει. Για αυτό το γεγονός, αν ο Τιμ Μπέρνερς-Λι είναι ο πατέρας του World Wide Web, o Μιχάλης Δερτούζος θεωρείται ο Έλληνας παππούς του Internet.

Βέβαια, αν ζούσε σήμερα, θα μας έλεγε ότι τόσο η πληροφορική επανάσταση, όσο και η βιομηχανία της πληροφορικής βρίσκονται ακόμη στα σπάργανα. Και πως χρειάζεται αρκετή επιστημονική εργασία μέχρι η χρήση των υπολογιστών (άλλα και η μορφή τους) να αποκτήσουν τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά τού οράματός του: Ο Δερτούζος οραματιζόταν το «human - centric computing». Δηλαδή τον ανθρωποκεντρικό υπολογιστή, που η ευχρηστία του θα ξεκινούσε από την εμφάνισή του και θα ολοκληρωνόταν με νέες, φιλικότερες μεθόδους χρήσης.

Το έργο Oxygen που διεξάγεται –μέχρι σήμερα– στο MIT (και σε άλλα ιδρύματα) αποτέλεσε το αποκορύφωμα της προσπάθειάς του για την ανθρωποκεντρική χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ο σκοπός τού έργου ήταν και είναι η χρήση της τεχνολογίας να βοηθήσει «να κάνεις τα περισσότερα, κάνοντας λιγότερα». Δηλαδή, να συμβάλει στην παραγωγικότητα του ανθρώπου με όσο το δυνατόν λιγότερη εργασία, ώστε να βρίσκει ο άνθρωπος ελεύθερο χρόνο για να ξεκουράζεται. Ο Δερτούζος είχε πει χαρακτηριστικά: «Πάσχουμε από ελεύθερο χρόνο και η ανθρώπινη απληστία δεν μας αφήνει να επιλέξουμε την ηρεμία».

Το Μιχάλη Δερτούζο ως Έλληνα (δηλ. ως «πολιτικό ζώο») τον απασχολούσαν, εκτός από τις οικονομικές παραμέτρους, η καθημερινότητα του πολίτη και η λειτουργία της Δημοκρατίας. Για αυτό αντιστρατεύτηκε στα σενάρια ελέγχου και περιορισμού της ελευθερίας τού ανθρώπου, μέσω μικροτσίπ ή άλλων τεχνολογιών. Δεν δεχόταν τη μεταφορά της επιστημονικής φαντασίας, από τον κινηματογράφο ή τη λογοτεχνία, στην πραγματικότητα.

Πίστευε ότι η πληροφορική αγορά και η χρήση των πληροφοριών μπορούν να γίνουν για την Ελλάδα οι ισχυρότεροι οικονομικοί παράγοντες. Ισχυρότεροι ακόμα και από τη βαριά βιομηχανία τού τουρισμού. Είχε την πεποίθηση ότι στην κατασκευή λογισμικού θα μπορούσαμε να ήμασταν από τους πρώτους στον κόσμο. Ήταν της γνώμης ότι οι ελληνικές εταιρείες λογισμικού θα έπρεπε να γίνουν πιο εξωστρεφείς και να δουν τις τεχνολογικές ανάγκες της παγκόσμιας αγοράς.

Δεν του άρεσε το εκπαιδευτικό «σύστημα» της Ελλάδας. Θεωρούσε θάνατο της παιδείας την αποστήθιση. Η άποψή του ήταν ότι πραγματικά πεπαιδευμένος είναι ο μαθητής που μπορεί να απαντήσει σε μια ερώτηση, με όποιον τρόπο νομίζει σωστό, και να εκπλήξει με την απάντησή του αυτόν που τον ρώτησε.

Αυτός ο σημαντικός Έλληνας και πρωτοπόρος της τεχνολογίας, εκτός από τα τεχνολογικά του οράματα είχε κι ένα όνειρο για τον Ελληνισμό. Το κατέγραψε στην ελληνική έκδοση του βιβλίου του με τίτλο: «Τι Μέλει Γενέσθαι» (που το προλογίζει ο ιδρυτής τής Microsoft, Bill Gates): «…Ονειρεύομαι ακόμη τον Ελληνισμό σε όλη την οικουμένη να χρησιμοποιεί τη νέα τεχνολογία της πληροφορικής για να δενόμαστε σφιχτά, ο ένας με τον άλλο, οι Έλληνες της διασποράς συνάμα με τους Έλληνες της Μεσογείου, δημιουργώντας έτσι μια νέα Ελλάδα».

Ο Μπιλ Γκέιτς είπε: «Ήταν ο πρώτος τεχνολόγος ανθρωπιστής. Πίστευε ότι η τεχνολογία είναι άχρηστη αν δεν υπηρετεί πραγματικά την ανθρώπινη ζωή, την επικοινωνία, το παιχνίδι, την εργασία»

O Τιμ Μπέρνερς-Λι είπε για την συμβολή του Δερτούζου στο W3C: «Σε εκείνο το χρονικό σημείο είχα μία ημιτελή τρελή ιδέα. Ο Μιχάλης έπαιξε σημαντικό ρόλο στην υλοποίησή της. Πήρε τα κομμάτια από τις σκέψεις μου και τα συνέθεσε για να δημιουργήσει τη συνολική εικόνα. Μόνο αυτός θα μπορούσε να το κάνει. Αν δεν υπήρχε ο Μιχάλης, ίσως να μην υπήρχε το World Wide Web Consortium (σημ. κατά συνέπεια ούτε το Web, ούτε τα blogs και οι bloggers). Η ηγετική δύναμή του, η καθαρότητα της σκέψης του και η ζεστασιά της καρδιάς του ήταν μία συνεχής υποστήριξη για μένα».

Βίντεο με αποσπάσματα από συνέτευξη του Μιχάλη Δερτούζου

Επαναλαμβάνουμε, δεν ήταν καν στους
"100 Μεγάλους Έλληνες"...

WolframAlpha, η επανάσταση στη γνώση!

Το όραμα μιας ιδιοφυΐας, του Stephen Wolfram, δημιουργού της εφαρμογής λογισμικού Mathematica, εκπληρώθηκε. Αν και βρίσκεται στα πρώτα της βήματα, αβίαστα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως η τεχνολογία λογισμικού (διαδικτυακή υπηρεσία) της χρονιάς. Για να μην πούμε της δεκαετίας.

(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Στις 15 Μαΐου 2009 στην Αμερική (ξημερώματα 16 Μαΐου στην Ελλάδα) λειτούργησε για πρώτη φορά η υπηρεσία WolframAlpha, στη διαδικτυακή τοποθεσία (site): www.wolframalpha.com.

Πρόκειται για την πρώτη και μοναδική (προς το παρόν) στο είδος της Υπολογιστική Μηχανή Γνώσης (Computational Knowledge Engine).

Η επαναστατική αυτή τεχνολογία, όπως διατείνονται οι δημιουργοί της, αποτελεί σήμερα το πρώτο βήμα ενός φιλόδοξου έργου κατασκευής λογισμικού που θα είναι σε θέση να προσφέρει άμεσα απαντήσεις σε ερωτήματα ή/και υπολογισμούς που θα αφορούν σε όλη τη συστηματική γνώση.

Πρόκειται, από τεχνικής απόψεως, για μία εφαρμογή σε μορφή διαδικτυακής υπηρεσίας που λειτουργεί ως διεπαφή (interface) μεταξύ του ανθρώπου και του γνωστού, στους επιστήμονες των θετικών επιστημών, προγράμματος Mathematica το ποίο είναι ο πυρήνας (kernel) και το εργαλείο ανάπτυξης της εφαρμογής.

Οι χρήστες μπορούν πλέον, χωρίς να χρειάζεται να γνωρίζουν το αυστηρό συντακτικό της γλώσσας του Mathematica, να διατυπώσουν ερωτήματα ή εξισώσεις με απλή - «ανθρώπινη» σύνταξη (στα Αγγλικά προς το παρόν) και να πάρουν όλες τις πιθανές απαντήσεις (σημ. όχι τους συνδέσμους για το που μπορούν να τις βρουν, όπως συμβαίνει στις μηχανές αναζήτησης).

Τα αποτελέσματα προκύπτουν με βάση ένα νέο είδος βασισμένων σε γνώση υπολογισμών (knowledge-based computing), όπου με τη χρήση ενσωματωμένων, στο Wolfram|Alpha, αλγορίθμων και αναπτυσσόμενων συλλογών από δεδομένα, υπολογίζονται οι απαντήσεις.

To Wolfram|Alpha είναι μια σημαντική – σημαντικότατη τεχνολογία, μοναδική στο είδος της, που θα συμβάλει, υποβοηθώντας ή βοηθώντας, το δύσκολο έργο της απόκτησης της γνώσης και της αλήθειας από τον άνθρωπο που την αναζητά.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε στους παρακάτω υπερ-συνδέσμους:

• http://www.wolfram.com
• http://www.wolframalpha.com
• http://blog.wolframalpha.com
• http://www.wolframalpha.com/faqs.html
• http://www.wolframalpha.com/examples

Βίντεο από τις δοκιμές απόδοσης του συστήματος

(16 Μαΐου 2009)